SatJanG

จากเด็กชายที่น่ารัก เติบโตเป็นผู้ใหญ่

อัลบั้มใหม่ Don’t Touch My Girl ได้ทำงานร่วมกันกับโปรดิวเซอร์ชื่อดังของเกาหลี Sweettune

 

 

(ดงฮยอน : เป็นเพลงที่มีบีทกับเมโลดี้สนุกสนาน แต่ว่าเนื้อเพลงค่อนข้างสื่อถึงอารมณ์ เป็นเนื้อหาประมาณว่า เสียดานที่เห็นผู้ชายคนอื่น กับแฟนตัวเอง เพราะว่าเมโลดี้กับเนื้อเพลงนั้นไม่เหมือนกัน ตรงกันข้าม ทำให้รู้สึกว่าแปลกใหม่ครับ เป็นเพลงที่ทำให้เห็นด้านที่แมนๆของพวกผมอย่างมากเลยล่ะครับ)

 

 

นอกจากเพลงนี้แล้ว ก็อยากได้รับการบันทึกเสียงด้วยกันมากกว่านี้อีก เพลงนี้ก็ Sweettune เป็นคนดำเนินการดูแล มี New Jack Swing เป็นรากฐานของUrban Sound ภาพลักษณ์ที่สดใสร่างเริง ปราดเปรียวช่างเหมาะสมกับพวกเขา

 

 

ถึงแม้ว่าตอนเดบิวต์เพลง Boyfriend จะเป็นลุคที่น่ารักและสดใส แต่ครั้งนี้เป็นลุคใหม่ที่เท่ขึ้น โดยเฉพาะการแสดงความสามารถพิเศษบนเวที ของพวกเขาที่เพิ่มมากขึ้น กุมหัวใจของสาวๆ และได้รับการตอบรับอย่างมหาศาล ยิ่งไปกว่านั้นในอัลบั้มใหม่ของพวกเขาครั้งนี้ ยังได้รับการชื่นชมว่า มีความสามารถในการร้องเพลงที่มั่นคง นอกจากนี้ เมื่อการแสดงและเสียงร้องมารวมกัน ส่งผลให้เกินการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

 

 

 

(ยองมิน : ถ้าดูตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ ผมก็น่าจะเห็นการเปลี่ยนแปลงสไตล์ของพวกเราทีละเล็กน้อยนะครับ ภาพลักษณ์ผู้ชายที่มีความสามารถพิเศษที่นุ่มนวล(?)เป็นคอนเซปท์ของอัลบั้มนี้ครับ เมมเบอร์ทุกคนเปลี่ยนเป็นตัดผมสั้น เสื้อผ้าก็ด้วยแทนที่จะเป็นเครื่องแบบ ก็เอาเสื้อผ้าที่ใส่พอดีมาใส่ แสดงให้เห็นถึงเสน่ห์ของผูชายครับ)

 

 

Boyfriend, ถ่ายมิวสิควีดีโอร่วมกัน ลีเซยอน (นักแสดง(?)) กลายเป็นท๊อปปิคร้อน ลีเซยอน เป็นนักแสดงเด็กยอดนิยม ด้วยความงามและน่ารักของเธอ ทำให้เป็นที่นิยม เป็นนักแสดงหน้าใหม่ที่มีคุณภาพคนหนึ่ง

 

 

 

ถึงแม้ว่าบนเวทีจะแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมแต่ชีวิตประจำวันของพวกเขาก็เป็นเพียวเด็กหนุ่มธรรมดา เมื่อถามว่า วันว่างของพวกเขาเป็นอย่างไร

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 10 Nov 2011 16:17:11 by SatJanG

 

มารดาของยองมินเรลล่าเสียชีวิตตั้งแต่ยองมินเรลล่ายังเล็ก

เป็นเหตุให้บิดาของยองมินเรลล่าจำใจแต่งงานใหม่

กับมาดามจองซึ่งเป็นหม้ายและมีลูกสาวติดมาสองคน

เพราะอยากให้ยองมินเรลล่ามีแม่

ไม่นานนักหลังจากนั้น เศรษฐีผู้เป็นบิดาก็เสียชีวิต

ทำให้ธาตุแท้ของแม่เลี้ยงจองปรากฏขึ้น

นางกับลูกสาวใช้งานยองมินเรลล่าราวกับเป็นสาวใช้

และใช้จ่ายทรัพย์ที่เป็นของยองมินเรลล่าอย่างฟุ่มเฟือย

ยองมินเรลล่ายอมทนลำบากทำงานเรื่อยมาจนกระทั่งวันหนึ่ง

มีจดหมายเรียนเชิญหญิงสาวทั่วอาณาจักรให้มาที่พระราชวังเพื่อร่วมงานเต้นรำ

แต่ความหมายที่แท้จริงก็คือ พระราชาดง ต้องการหาคู่ครองให้กับเจ้าชายกวัง

ซึ่งเป็นพระโอรสองค์เดียว จึงใช้งานเต้นรำบังหน้า

เมื่อรู้ข่าว ลูกสาวทั้งสองต่างพากันดีใจที่บางทีตนอาจมีโอกาสได้เต้นรำ

และได้แต่งงานกับเจ้าชายกวังก็เป็นไปได้

เช่นกันกับยองมินเรลล่า เพราะเธอใฝ่ฝันมาตลอดเวลาว่า

จะได้เต้นรำในฟลอร์ที่งดงามและเป็นอิสระจากงานบ้านอันล้นมือ

แต่แน่นอน เมื่อเด็กสาวขอไป แม่เลี้ยงจองใจร้ายจึงกลั่นแกล้งต่างๆ นานา

จนยองมินเรลล่าไม่มีชุดใส่ไปงานเต้นรำ

ยองมินเรลล่าเสียใจมาก จึงหนีไปร้องไห้อยู่คนเดียว

ทันใดนั้นนางฟ้าอูแม่ทูนหัวของยองมินเรลล่าก็ปรากฏตัวขึ้น

และบันดาลชุดที่สวยงามที่สุดให้ยองมินเรลล่า

พร้อมกับบอกให้เด็กสาวไปงานเต้นรำ

แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องกลับมาก่อนเที่ยงคืน

ไม่เช่นนั้นเวทมนตร์จะเสื่อม

ยองมินเรลล่า ได้ทำตามความฝัน

 แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือ

คู่เต้นรำที่เธอก็ไม่ทราบว่าเป็นใครนั้นคือเจ้าชายกวังนั่นเอง

ทั้งสองตกหลุมรักกันทั้งที่ยังไม่รู้ชื่อเสียงเรียงนามของอีกฝ่าย

แต่เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืน ยองมินเรลล่าก็รีบหนีไปโดยลืมรองเท้าแก้วเอาไว้

เจ้าชายกวังเก็บรองเท้าไว้ได้

จึงประกาศว่าจะทรงแต่งงานกับหญิงสาวที่สวมรองเท้าแก้วนี้ได้เท่านั้น

เสนาบดีซองได้นำรองเท้าแก้วไปตามบ้านต่างๆ

เพื่อให้หญิงสาวทั่วอาณาจักรได้ลอง จนมาถึงบ้านแม่เลี้ยงจอง

เมื่อลูกสาวทั้งสองลองครบแล้ว นางก็โกหกว่าไม่มีหญิงสาวในบ้านอีก

พร้อมทำลายรองเท้าแก้วจนแตกละเอียด

ทุกคนต่างหมดหวังว่าจะไม่สามารถหาหญิงปริศนาของเจ้าชายกวังพบ

แต่สุดท้าย

ยองมินเรลล่าก็หยิบรองเท้าแก้วอีกข้างที่เก็บไว้ขึ้นมา

และสวมให้กับเสนาซองได้ดู

ทำให้ยองมินเรลล่าได้แต่งงานกับเจ้าชายกวัง

มีลูกกันเต็มบ้านเต็มเมือง(?) และมีความสุขจนตราบนานเท่านาน

...................................................................... 

จบ ตำนานรัก บฟ ภาค 2 ตอน ยองมินเรลล่า

edit @ 7 Nov 2011 21:08:12 by SatJanG

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ทั้งคู่ช่วยกันทำมาหากินอย่างขยันขันแข็งทุกวัน

ในขณะที่คุณยายจองไปซักผ้าอยู่ที่ริมแม่น้ำ 

ก็มีลูกท้อขนาดยักษ์ลูกหนึ่งลอยตามแม่น้ำมา

คุณยายจองจึงเก็บกลับมาที่บ้านเพื่อนำมาให้คุณตาซองกิน

แต่เมื่อผ่าลูกท้อออกมา

โดยเด็กผู้ชายคนนั้นได้บอกว่า  

สองตายายซองจอง ตั้งชื่อให้เด็กผู้ชายคนนั้นว่า 

โมโมมินอู ซึ่งมาจาก โมโมะ ที่แปลว่าลูกท้อนั่นเอง

เดือนปีผ่านไป เมื่อโมโมมินอูเติบโตขึ้น

เขาก็ได้ยินว่ามี โอนิดง (โอนิแปลว่ายักษ์) ตนหนึ่ง

ได้ออกอาละวาด สร้างความเดือดร้อนให้แก่ชาวบ้านไปทั่ว

โมโมมินอูจึงบอกกับสองตายายซองจองว่า

โมโมมินอูจะเป็นผู้ขออาสาไปปราบ โอนิดง ที่เกาะ โอนิดงชิมะ เอง

สองตายายซองจองจึงได้ทำดังโกะ 

ระหว่างทาง โมโมมินอูได้พบกับ หมีพูและปิกาจู

เขาได้แบ่งดังโกะให้หมีพูและปิกาจูกิน

เมื่อไปถึงเกาะโอนิดงชิมะ โมโมมินอูและหมีพูกับปิกาจู

ก็ได้ร่วมมือกันต่อสู้จนสามารถปราบโอนิดงได้สำเร็จ

ด้วยท่าไม้ตาย หมีพูลูกท้อแสนโวลต์(ยังไง)

แล้วโมโมมินอูก็เดินทางกลับบ้าน

ท่ามกลางความยินดีของสองตายายซองจองและเหล่าชาวบ้านในหมู่บ้าน

edit @ 7 Nov 2011 01:30:47 by SatJanG

edit @ 12 Apr 2011 21:51:48 by SatJanG